Na słowo Pana

(1 Krl 17, 7-16) Potok, przy którym ukrywał się Eliasz, wysechł, gdyż w kraju nie padał deszcz. Wówczas Pan skierował do niego to słowo: "Wstań! Idź do Sarepty koło Sydonu i tam będziesz mógł zamieszkać, albowiem kazałem tam pewnej wdowie, aby cię żywiła". Wtedy wstał i zaraz poszedł do Sarepty. Kiedy wchodził do bramy tego miasta, pewna wdowa zbierała tam sobie drwa. Zawołał ją i powiedział: "Daj mi, proszę, trochę wody w naczyniu, abym się napił". Ona zaś zaraz poszła, aby jej nabrać, ale zawołał za nią i rzekł: "Weź, proszę, dla mnie i kromkę chleba!" Na to odrzekła: "Na życie Pana, Boga twego! Już nie mam pieczywa – tylko garść mąki w dzbanie i trochę oliwy w baryłce. Właśnie zbieram kilka kawałków drewna i kiedy przyjdę, przyrządzę sobie i memu synowi strawę. Zjemy to, a potem pomrzemy". Eliasz zaś jej powiedział: "Nie bój się! Idź, zrób, jak rzekłaś; tylko najpierw zrób z tego mały podpłomyk dla mnie i przynieś mi! A sobie i swemu synowi zrobisz potem. Bo tak mówi Pan, Bóg Izraela: Dzban mąki nie wyczerpie się i baryłka oliwy nie opróżni się aż do dnia, w którym Pan spuści deszcz na ziemię". Poszła więc i zrobiła, jak Eliasz powiedział, a potem zjadł on i ona oraz jej syn, i tak było co dzień. Dzban mąki nie wyczerpał się i baryłka oliwy nie opróżniła się, zgodnie z obietnicą, którą Pan wypowiedział przez Eliasza.

Wielka była ufność i życzliwość owej wdowy, że proroka Pańskiego postawiła przed sobą i swoim synem. Świat nie rozumie takiej ofiary. Dzisiaj, w imię poprawności, w imię równości wolno nam składać tylko takie ofiary, na jakie zgadza się świat, jakie świat uznaje za właściwe. A Eliasz pokazuje, że nie do świata należymy, ale do Boga '+' ks. Adam

Do przodu

(1 Krl 17, 1-6) Prorok Eliasz z Tiszbe w Gileadzie rzekł do Achaba: "Na życie Pana, Boga Izraela, któremu służę! Nie będzie w tych latach ani rosy, ani deszczu, dopóki nie powiem". Potem Pan skierował do niego to słowo: "Odejdź stąd i udaj się na wschód, aby ukryć się przy potoku Kerit, który jest na wschód od Jordanu. Wodę będziesz pił z potoku, krukom zaś kazałem, żeby cię tam żywiły". Poszedł więc, aby uczynić według rozkazu Pańskiego, i podążył, żeby zamieszkać przy potoku Kerit na wschód od Jordanu. A kruki przynosiły mu rano chleb i mięso wieczorem, wodę zaś pił z potoku.

Nawet w czasach suszy i próby, Bóg nie opuszcza swoich wybranych. Pewne trudności muszą się zdarzyć w naszym życiu. I kwestia zasadnicza nie dotyczy tego, jak ich uniknąć, a tego jak w nich zaufać Bogu, jak dać się Mu poprowadzić. Tego właśnie się uczymy, wciąż na nowo próbując pójść choć milimetr do przodu '+' ks. Adam

Ofiara miłości

(Oz 6, 3-6) Poznajmy, dążmy do poznania Pana; Jego przyjście jest pewne jak poranek, jak wczesny deszcz przychodzi On do nas, i jak deszcz późny, co nasyca ziemię. "Cóż ci mogę uczynić, Efraimie, co pocznę z tobą, Judo? Miłość wasza podobna do chmur o świtaniu albo do rosy, która prędko znika. Dlatego ciosałem cię przez proroków, słowami ust mych pouczałem, a Prawo moje zabłysło jak światło. Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń"

Nawet najlepsza ofiara nie może równać się z miłością, bo Bóg nie jest ofiarą, lecz Miłością. A najlepszą odpowiedzią dla miłości jest miłość. Ciężko nam to czasem zrozumieć, bo lubimy po swojemu, lubimy stawiać na siebie, lubimy być ważni. By złożyć Bogu ofiarę miłości, trzeba najpierw posłuchać, trzeba pozwolić przemówić Bogu, trzeba zejść z pierwszego miejsca. Pocieszające jest to, że właśnie kochając, szybko możemy się tego nauczyć '+' ks. Adam

Kairos

(2 Tm 4, 1-8) Najmilszy: Zaklinam cię na Boga i Chrystusa Jezusa, który będzie sądził żywych i umarłych, oraz na Jego pojawienie się i na Jego królestwo: głoś naukę, nastawaj w porę i nie w porę, wykazuj błąd, napominaj, podnoś na duchu z całą cierpliwością w każdym nauczaniu. Przyjdzie bowiem chwila, kiedy zdrowej nauki nie będą znosili, ale według własnych pożądań – ponieważ ich uszy świerzbią – będą sobie mnożyli nauczycieli. Będą się odwracali od słuchania prawdy, a obrócą się ku zmyślonym opowiadaniom. Ty zaś czuwaj we wszystkim, znoś trudy, wykonaj dzieło ewangelisty, spełnij swe posługiwanie! Albowiem krew moja już ma być wylana na ofiarę, a chwila mojej rozłąki nadeszła. W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan, sprawiedliwy Sędzia, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali pojawienie się Jego.

Paweł radzi swemu uczniowie, by głosił naukę z całą mocą, w porę i nie w porę. Ale w porę i nie w porę trzeba umieć słuchać i chcieć przyjmować Słowo Boga. Mamy tendencję do odkładania Bożych spraw na dogodniejszy moment, na bardziej odpowiednią chwilę. Tymczasem Słowo Boga zawsze przychodzi we właściwym czasie. Tylko trzeba umieć przyjąć czas jako czas łaski, a nie jako upływ minut, godzin i lat '+' ks. Adam

Zmienione życie

(2 Tm 3, 10-17) Najmilszy: Ty poszedłeś śladami mojej nauki, sposobu życia, zamierzeń, wiary, cierpliwości, miłości, wytrwałości, prześladowań, cierpień, jakie mnie spotkały w Antiochii, w Ikonium, w Listrze. Jakież to prześladowania zniosłem – a ze wszystkich wyrwał mnie Pan! I wszystkich, którzy chcą żyć zbożnie w Chrystusie Jezusie, spotkają prześladowania. Tymczasem ludzie źli i zwodziciele będą się dalej posuwać ku temu, co gorsze, błądząc i innych w błąd wprowadzając. Ty natomiast trwaj w tym, czego się nauczyłeś i co ci powierzono, bo wiesz, od kogo się nauczyłeś. Od lat bowiem niemowlęcych znasz Pisma święte, które mogą cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu przez wiarę w Chrystusie Jezusie. Wszelkie Pismo jest przez Boga natchnione i pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do wychowania w sprawiedliwości – aby człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego czynu.

Wszystkich, którzy chcą żyć zbożnie w Chrystusie Jezusie, spotkają prześladowania – zastanawiające. Chcielibyśmy raczej usłyszeć, że wszystkich, którzy idą za Jezusem, spotka życie bezproblemowe. A tu? Prześladowania. Jezus mówi, że wiara nie zmienia życia, zmienia nas i w tym sensie zmienia życie '+' ks. Adam