(Iz 26,7-9.12.16-19) Ścieżka sprawiedliwego jest prosta, Ty równasz prawą drogę
sprawiedliwego. Także na ścieżce Twoich sądów, o Panie, my również oczekujemy
Ciebie; imię Twoje i pamięć o Tobie to upragnienie duszy. Dusza moja pożąda
Ciebie w nocy, duch mój - poszukuje Cię w mym wnętrzu; bo gdy Twe sądy jawią
się na ziemi, mieszkańcy świata uczą się sprawiedliwości. Panie, użyczysz nam
pokoju, bo i wszystkie nasze dzieła Tyś nam zdziałał! Panie, w ucisku
szukaliśmy Ciebie, słaliśmy modły półgłosem, kiedyś Ty chłostał. Jak brzemienna,
bliska chwili rodzenia wije się, krzyczy w bólach porodu, takimi myśmy się
stali przed Tobą, o Panie! Poczęliśmy, wiliśmy się z bólu, jakbyśmy mieli
rodzić; ducha zbawczego nie wydaliśmy ziemi i nie przybyło mieszkańców na
świecie. Ożyją Twoi umarli, zmartwychwstaną ich trupy, obudzą się i krzykną z
radości spoczywający w prochu, bo rosa Twoja jest rosą światłości, a ziemia
wyda cienie zmarłych.
Najwięcej przykazania przeszkadzają temu, kto nie chce się
zmieniać i woli rządzić się samowolą niż rozumem. Kto idzie za Panem, szybko
doświadcza, że przykazania są pomocą, nie przeszkodą. Komu podoba się dobra, a
nie zło, nie będzie chciał żyć po swojemu, ale po Bożemu'+' ks. Adam

