Postanowić

(1 Kor 2, 1-5) Bracia, przyszedłszy do was, nie przybyłem, aby błyszcząc słowem i mądrością, głosić wam świadectwo Boże. Postanowiłem bowiem, będąc wśród was, nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego. I stanąłem przed wami w słabości i w bojaźni, i z wielkim drżeniem. A mowa moja i moje głoszenie nauki nie miały nic z uwodzących przekonywaniem słów mądrości, lecz były ukazywaniem ducha i mocy, aby wiara wasza opierała się nie na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej.

Postanowiłem bowiem – kluczowe dla naszego życia duchowego. Po to mamy wolną wolę, by z niej mądrze korzystać i nie opierać się na chęciach czy oczekiwaniach, ale na wolności dziecka Bożego. Za mało idziemy za naszą wolnością. Słuchamy bardziej samowoli, albo wchodzimy w niewolę. A przecież mamy wielką moc dziecka Bożego. I chciejmy z niej korzystać '+' ks. Adam

Uwiedzeni

(Jr 20, 7-9) Uwiodłeś mnie, Panie, a ja pozwoliłem się uwieść; ujarzmiłeś mnie i przemogłeś. Stałem się codziennym pośmiewiskiem, wszyscy mi urągają. Albowiem ilekroć mam zabierać głos, muszę obwieszczać: "Gwałt i ruina!» Tak, słowo Pańskie stało się dla mnie codzienną zniewagą i pośmiewiskiem. I powiedziałem sobie: Nie będę Go już wspominał ani mówił w Jego imię! Ale wtedy zaczął trawić moje serce jakby ogień, żarzący się w moim ciele. Czyniłem wysiłki, by go stłumić, lecz nie potrafiłem.

Jeśli człowiek pójdzie za głosem Bożym, jeśli uwierzy Miłości, to nic go już nie powstrzyma. Cała nasza letniość, pewna opieszałość bardzo często bierze się z letniej miłości. Myślimy, że może samo przejdzie. Jeśli nie podejmiemy kroku w dobrą stronę, owoce same nie przyjdą '+' ks. Adam

Blisko Pana

(Jr 1, 17-19) Pan skierował do mnie następujące słowa: Przepasz swoje biodra, wstań i mów wszystko, co ci rozkażę. Nie lękaj się ich, bym cię czasem nie napełnił lękiem przed nimi. A oto Ja czynię cię dzisiaj twierdzą warowną, kolumną ze stali i murem spiżowym przeciw całej ziemi, przeciw królom judzkim i ich przywódcom, ich kapłanom i ludowi tej ziemi. Będą walczyć przeciw tobie, ale nie zdołają cię zwyciężyć, gdyż Ja jestem z tobą – mówi Pan – by cię ochraniać."

Trzeba być przygotowanym. Nie na sposób ludzki, bo gdyby tak miało być, to w sumie nigdy nie bylibyśmy przygotowani. Na sposób Boży, a więc wyrażając pragnienie słuchania Boga. To wystarczy. Nie o aktywność, działanie chodzi, ale o wolę bycia blisko Pana '+' ks. Adam

Według woli Pana

(1 Kor 1, 17-25) Bracia: Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża. Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia. Napisane jest bowiem: "Wytracę mądrość mędrców, a przebiegłość przebiegłych zniweczę". Gdzie jest mędrzec? Gdzie uczony? Gdzie badacz tego świata? Czyż nie uczynił Bóg mądrości świata głupstwem? Skoro bowiem świat przez mądrość nie poznał Boga w mądrości Bożej, spodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia słowa zbawiać wierzących. Tak więc, gdy Żydzi żądają znaków, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan, dla tych zaś, którzy są powołani, tak spośród Żydów, jak i spośród Greków – Chrystusem, mocą Bożą i mądrością Bożą. To bowiem, co jest głupstwem u Boga, przewyższa mądrością ludzi, a co jest słabe u Boga, przewyższa mocą ludzi.

Usłyszeć głos Boga, by wiedzieć, do czego nas wzywa i pozostać posłusznym temu wezwaniu – oto najgłębsza treść naszego życia. Czasem próbujemy stawać na głowie, by pokazać, że dajemy radę. A Pan? Pan pokazuje nam drogę i uczy, że czasem najwięcej robimy, nie robiąc nic po swojemu.'+' ks. Adam

Cuda

(1 Kor 1, 1-9) Paweł, z woli Bożej powołany na apostoła Jezusa Chrystusa, i Sostenes, brat, do Kościoła Bożego w Koryncie, do tych, którzy zostali uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani do świętości wespół ze wszystkimi, co na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, ich i naszego Pana. Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa! Bogu mojemu dziękuję wciąż za was, za łaskę daną wam w Chrystusie Jezusie. W Nim to bowiem zostaliście wzbogaceni we wszystko: we wszelkie słowo i wszelkie poznanie, bo świadectwo Chrystusowe utrwaliło się w was. Nie doznajecie tedy braku żadnej łaski, oczekując objawienia się Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On też będzie umacniał was aż do końca, abyście byli bez zarzutu w dzień Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Wierny jest Bóg, który powołał was do współuczestnictwa z Synem swoim, Jezusem Chrystusem, Panem naszym.

Kiedy mówimy o naszym wysiłku, o staraniu się na drogach Bożych, to mamy najpierw na myśli nie naszą aktywność, ale naszą próbę coraz piękniejszego ufania Bogu. On daje nam wszystko, co potrzebne. On sprawia, że możemy więcej. On nas zbawia. Pamięć o tym może dokonać cudów '+' ks. Adam