Przyjmijmy dar

(Ef 2, 1-10) I wy byliście umarłymi na skutek waszych występków i grzechów, w których żyliście niegdyś według doczesnego sposobu tego świata, według sposobu Władcy mocarstwa powietrza, to jest ducha, który działa teraz w synach buntu. Pośród nich także my wszyscy niegdyś postępowaliśmy według żądz naszego ciała, spełniając zachcianki ciała i myśli zdrożnych. I byliśmy potomstwem z natury zasługującym na gniew, jak i wszyscy inni. A Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swą miłość, jaką nas umiłował, i to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia – łaską bowiem jesteście zbawieni – razem też wskrzesił i razem posadził na wyżynach niebieskich – w Chrystusie Jezusie, aby w nadchodzących wiekach przeogromne bogactwo swej łaski okazać przez dobroć względem nas, w Chrystusie Jezusie. Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę. A to pochodzi nie od was, lecz jest darem Boga: nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił. Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych czynów, które Bóg z góry przygotował, abyśmy je pełnili.

Zbawienie nie jest nagrodą za dobre życie, za nasze zasługi. Zbawienie jest łaską, darem. Bóg dał nam ten dar za darmo. Nie przyjmiemy go jednak, gdy patrzeć będziemy na siebie, albo na świat. Z tego rodzą się tylko żądze, zachcianki i myśli zdrożne. A to zaś daleko jest od Nieba. Przyjmijmy dar Boży: pozwólmy Bogu działać '+' ks. Adam

Co zapowiedział

(Iz 45,1.4-6) Tak mówi Pan o swym pomazańcu, Cyrusie: "Ja mocno ująłem go za prawicę, aby ujarzmić przed nim narody i królom odpiąć broń od pasa, aby otworzyć przed nim podwoje, żeby się bramy nie zatrzasnęły. Przez wzgląd na mego sługę, Jakuba, Izraela, mojego wybrańca, nadałem ci twój tytuł, bardzo zaszczytny, chociaż Mnie nie znałeś. Ja jestem Pan, i nie ma innego. Poza Mną nie ma boga. Przypaszę ci broń, chociaż Mnie nie znałeś, aby wiedziano od wschodu słońca aż do zachodu, że poza Mną nie ma nic. Ja jestem Pan i nikt poza Mną".

Bóg jest jedynym Bogiem. Wydaje się, że nie do końca w to wierzymy. Skoro Bóg jest jedynym Bogiem, to znaczy, że wszystko, WSZYSTKO jest Jemu poddane. Żaden człowiek, żadna sprawa, żadna przeszkoda nie może sprzeciwić się woli Bożej. Bóg wypełni, co zapowiedział '+' ks. Adam

Wdzięczność

(Ef 1, 15-23) Bracia: Usłyszawszy o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych, nie zaprzestaję dziękczynienia, wspominając was w moich modlitwach. Proszę w nich, aby Bóg Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznawaniu Jego samego. Niech da wam światłe oczy serca, byście wiedzieli, czym jest nadzieja, do której On wzywa, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych i czym przeogromna Jego moc względem nas wierzących – na podstawie działania Jego potęgi i siły. Wykazał On je, gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich, ponad wszelką Zwierzchnością i Władzą, i Mocą, i Panowaniem, i ponad wszelkim innym imieniem, wzywanym nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym. I wszystko poddał pod Jego stopy, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła, który jest Jego Ciałem, Pełnią Tego, który napełnia wszystko wszelkimi sposobami.
Nawet w prośbach nie zaprzestaje św. Paweł dziękczynienia. Wdzięczność ma niezwykłą moc przemiany naszego serca. Człowiek wdzięczny to człowiek pokorny, wrażliwy, prosty i życzliwy. Człowiek prośby już niekoniecznie. Dlatego tak ważna jest postawa wdzięczności, o którą można się starać, której można się uczyć i której wzór mamy dany '+' ks. Adam

Tylko w Nim

(Ef 1, 11-14) Bracia: W Chrystusie dostąpiliśmy udziału my również, z góry przeznaczeni zamiarem Tego, który dokonuje wszystkiego zgodnie z zamysłem swej woli, byśmy istnieli ku chwale Jego majestatu – my, którzy już przedtem nadzieję złożyliśmy w Chrystusie. W Nim także i wy, usłyszawszy słowo prawdy, Dobrą Nowinę o waszym zbawieniu, w Nim również – uwierzywszy, zostaliście naznaczeni pieczęcią, Duchem Świętym, który był obiecany. On jest zadatkiem naszego dziedzictwa w oczekiwaniu na odkupienie, które nas uczyni własnością Boga, ku chwale Jego majestatu.

W Chrystusie dokonuje się nasze życie. Jest wolą Ojca Niebieskiego, by prawda, miłość i życie przyszły do nas przez Chrystusa. I dlatego tak ważna jest nasza więź z Nim. Jeśli chcemy przyjąć Jego, musimy chcieć być jak On. A to oznacza, że trzeba rezygnować z siebie i ze świata. Tylko w Nim '+' ks. Adam

Na wieczność

(Ef 1, 1-10) Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa – do świętych, którzy są w Efezie, i do wiernych w Chrystusie Jezusie: Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i od Pana Jezusa Chrystusa! Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa; On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich – w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów poprzez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym. W Nim mamy odkupienie przez Jego krew – odpuszczenie występków, według bogactwa Jego łaski. Szczodrze ją na nas wylał w postaci wszelkiej mądrości i zrozumienia, przez to, że nam oznajmił tajemnicę swej woli według swego postanowienia, które przedtem w Nim powziął dla dokonania pełni czasów, aby wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako Głowie: to, co w niebiosach, i to, co na ziemi.

Hymn św. Pawła rodzi się w doświadczeniu bliskości Pana Boga. Nie dlatego, że wszystko jest w porządku i że idzie z górki. Paweł widzi, że w porządku jest wtedy, gdy jest z Bogiem. To wystarczy. Wszystko inne może być, a może nie być. Bo nie chodzi o to, by wypełnić sztywny scenariusz, ale by być blisko Pana. Na wieczność '+' ks. Adam