Na wieczność

(Ef 1, 1-10) Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa – do świętych, którzy są w Efezie, i do wiernych w Chrystusie Jezusie: Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i od Pana Jezusa Chrystusa! Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa; On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich – w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów poprzez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym. W Nim mamy odkupienie przez Jego krew – odpuszczenie występków, według bogactwa Jego łaski. Szczodrze ją na nas wylał w postaci wszelkiej mądrości i zrozumienia, przez to, że nam oznajmił tajemnicę swej woli według swego postanowienia, które przedtem w Nim powziął dla dokonania pełni czasów, aby wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako Głowie: to, co w niebiosach, i to, co na ziemi.

Hymn św. Pawła rodzi się w doświadczeniu bliskości Pana Boga. Nie dlatego, że wszystko jest w porządku i że idzie z górki. Paweł widzi, że w porządku jest wtedy, gdy jest z Bogiem. To wystarczy. Wszystko inne może być, a może nie być. Bo nie chodzi o to, by wypełnić sztywny scenariusz, ale by być blisko Pana. Na wieczność '+' ks. Adam

Za duchem

(Ga 5, 18-25) Bracia: Jeśli pozwolicie się prowadzić duchowi, nie będziecie podlegać Prawu. Jest zaś rzeczą wiadomą, jakie uczynki rodzą się z ciała: nierząd, nieczystość, wyuzdanie, bałwochwalstwo, czary, nienawiść, spory, zawiść, gniewy, pogoń za zaszczytami, niezgoda, rozłamy, zazdrość, pijaństwo, hulanki i tym podobne. Co do nich zapowiadam wam, jak to już zapowiedziałem: ci, którzy się takich rzeczy dopuszczają, królestwa Bożego nie odziedziczą. Owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Przeciw takim cnotom nie ma Prawa. A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnościami i pożądaniami. Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy.

Pozwolić się prowadzić duchowi. Łatwe w myśli, trudne w działaniu. Bo ciągnie nas duch świata. Hałaśliwy, arogancki i buntowniczy. Duch Boży działa w ciszy. I nie przepycha się łokciami, choć i tak do Niego należy ostatnie słowo. I nasz duch szybciej skłania się ku hałasowi niż ciszy. Wiedząc o tym, można mieć nadzieję na owocną zmianę '+' ks. Adam

Prawo

(Ga 5, 1-6) Bracia: Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli! Oto ja, Paweł, mówię wam: Jeżeli poddacie się obrzezaniu, Chrystus wam się na nic nie przyda. I raz jeszcze oświadczam każdemu człowiekowi, który poddaje się obrzezaniu: jest on zobowiązany zachować wszystkie przepisy Prawa. Zerwaliście z Chrystusem wszyscy, którzy szukacie usprawiedliwienia w Prawie; wypadliście z łaski. My zaś z pomocą Ducha dzięki wierze wyczekujemy spodziewanej sprawiedliwości. Albowiem w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani jego brak nie mają żadnego znaczenia, tylko wiara, która działa przez miłość.

Trwanie w wolności zakłada pewien wysiłek, bo wolność nie jest samowolą, a umiejętnością. Człowiek nie tylko ma prawo do wolności, człowiek ma uczyć się wolności. Cóż nam po prawie, jak nie umiemy z niego korzystać? Wolność to dar i zadanie. Przyjmijmy dar i wypełnijmy zadanie '+' ks. Adam

Ku wolności

(Ga 4, 22-24. 26-27. 31 – 5, 1) Bracia: Napisane jest, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej. Lecz ten z niewolnicy urodził się tylko według ciała, ten zaś z wolnej – na skutek obietnicy. Wydarzenia te mają jeszcze sens alegoryczny: niewiasty te wyobrażają dwa przymierza; jedno, zawarte pod górą Synaj, rodzi ku niewoli, a wyobraża je Hagar. Natomiast górne Jeruzalem cieszy się wolnością i ono jest naszą matką. Wszak napisane jest: "Wesel się, niepłodna, która nie rodziłaś, wykrzykuj z radości, która nie znałaś bólów rodzenia, bo więcej dzieci ma samotna niż ta, która żyje z mężem". Tak to, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej. Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli!

Wolność nie oznacza braku jakichkolwiek ograniczeń czy zasad. Wolność to umiejętność wyboru dobra. Kiedy człowiek wybiera dobro, pozostaje wolny, także wtedy, gdy nie o wszystkim decyduje sam, także wtedy gdy na wiele spraw nie ma wpływu. Ale właśnie dlatego że wybiera dobro, nie stanie się niewolnikiem '+' ks. Adam

Nasz Bóg

(Iz 25, 6-10a) Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win, z najpożywniejszego mięsa, z najwyborniejszych win. Zedrze On na tej górze zasłonę, zapuszczoną na twarz wszystkich ludów, i całun, który okrywał wszystkie narody; raz na zawsze zniszczy śmierć. Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza, zdejmie hańbę ze swego ludu na całej ziemi, bo Pan przyrzekł. I powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; oto Pan, w którym złożyliśmy naszą ufność; cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia! Albowiem ręka Pana spocznie na tej górze.

Kluczem do zrozumienia tego proroctwa są słowa: oto nasz Bóg. Jeśli człowiek nie dojdzie do tego momentu, by powiedzieć o Bogu – to mój Bóg, to właściwie droga wiary staje co najwyżej drogą autorozwoju, który niekoniecznie zmienia serce. A przecież o serce właśnie chodzi. Nie wejdziemy do nieba jako doskonali i ułożeni ateiści. Bo niebo jest dla dzieci Boga, nie dla ułożonych'+' ks. Adam