(Ef 4, 1-7. 11-13)
Bracia: Zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali
w sposób godny powołania, jakim zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością,
z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. Usiłujcie zachować jedność
Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też
zostaliście wezwani w jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest
Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest
i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich. Każdemu z nas
została dana łaska według miary daru Chrystusowego. I On ustanowił jednych
apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i
nauczycielami dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem
budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i
pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości
według Pełni Chrystusa.Oprócz powołanie czysto życiowego, ważne jest nasze
chrześcijańskie powołanie, to, o którym mówi św. Paweł. Nie wypełnimy woli
Bożej, jeśli najpierw nie zadbamy o prawdziwe braterstwo. Prawdziwe! Nie oparte
na swoich oczekiwaniach, albo na zaspokojeniu swoich pragnień i wyobrażeń, ale
płynące z Ewangelii i do niej prowadzące '+' ks. Adam
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Dziękuję za Twoje Słowo. Niech Cię Pan prowadzi.