Słuchaj głosu Mego

(Jr 7, 23-28) Tak mówi Pan: "Dałem im przykazanie: „Słuchajcie głosu mojego, a będę wam Bogiem, wy zaś będziecie Mi narodem. Chodźcie każdą drogą, którą wam rozkażę, aby się wam dobrze wiodło”. Ale nie usłuchali ani nie chcieli słuchać i poszli za zatwardziałością swych przewrotnych serc; obrócili się plecami, a nie twarzą. Od dnia, kiedy przodkowie wasi wyszli z ziemi egipskiej, do dnia dzisiejszego posyłałem do was wszystkie moje sługi, proroków, każdego dnia, bezustannie, lecz nie usłuchali Mnie ani nie nadstawiali uszu. Uczynili twardym swój kark, stali się gorsi niż ich przodkowie. Oznajmisz im wszystkie te słowa, ale cię nie usłuchają; będziesz wołał do nich, lecz nie dadzą ci odpowiedzi. I powiesz im: „To jest naród, który nie usłuchał głosu Pana, swego Boga, i nie przyjął pouczenia. Przepadła wierność, znikła z ich ust”.

Niesamowicie ciekawe i ważne jest dzisiejsze pierwsze słowo Boga: "Dałem im przykazanie: <Słuchajcie głosu mojego, a będę wam Bogiem>”. Kiedy zadano by nam pytanie: jakie przykazania dał wam Bóg?, to jaka byłaby nasza odpowiedź? Czy wśród nich znalazła by się ta: słuchajcie Boga? Tu nie chodzi o zwykłe słyszenie, ale o słuchanie jako posłuszeństwo. Okazujemy posłuszeństwo albo komuś, kogo się boimy, albo komuś, kogo kochamy. I tu jest sedno. To, czy boimy się Boga, czy Go kochamy determinuje naszą drogę wiary. I albo stajemy się niewolnikami, albo dziećmi Boga '+' ks. Adam