Prawdziwy post

(Iz 58, 1-9a) Tak mówi Pan Bóg: "Krzycz na całe gardło, nie przestawaj! Podnoś głos twój jak trąba! Wytknij mojemu ludowi jego przestępstwa i domowi Jakuba jego grzechy! Szukają Mnie dzień za dniem, pragną poznać moje drogi, jak naród, który kocha sprawiedliwość i nie porzuca prawa swego Boga. Proszą Mnie o sprawiedliwe prawa, pragną bliskości Boga: „Czemu pościliśmy, a Ty nie wejrzałeś? Umartwialiśmy siebie, a Ty tego nie uznałeś?” Otóż w dzień waszego postu wy znajdujecie sobie zajęcie i uciskacie wszystkich swoich robotników. Otóż pościcie wśród waśni i sporów, i wśród niegodziwego walenia pięścią. Nie pośćcie tak, jak dziś czynicie, żeby się rozlegał zgiełk wasz na wysokości. Czyż to jest post, jaki Ja uznaję, dzień, w którym się człowiek umartwia? Czy zwieszanie głowy jak sitowie i użycie woru z popiołem za posłanie – czyż to nazwiesz postem i dniem miłym Panu? Czyż nie jest raczej postem, który Ja wybieram: rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić na wolność uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać; dzielić swój chleb z głodnym, do domu wprowadzić biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziać i nie odwrócić się od współziomków. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie. Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie, chwała Pańska iść będzie za tobą. Wtedy zawołasz, a Pan odpowie, wezwiesz pomocy, a On rzeknie: „Oto jestem!”

Jeśli dobrze wsłuchać się w Słowo Boże, to ono powinno stać się dla nas kubłem zimnej wody. Pan, który jest miłosierny i litościwy, nie jest naiwnym staruszkiem. On nie chce czczych aktów pobożności. Wszelkie wyuczone pozy, które potrafimy przybierać, gdy równocześnie nie kruszymy naszych serc, są obrzydliwością w oczach Bożych. Co więcej - Pan mówi: krzycz na całe gardło! innymi słowy - nie zamiataj tego pod dywan, nie uciszaj swojego sumienia. Głośno nazywaj zło złem, grzech grzechem, bo tylko wtedy będzie szansa, że się do grzechu nie przyzwyczaisz. Miłości Pan pragnie, nie ofiar, nawet tych najzacniejszych. Najpierw miłość. Potem reszta '+' ks. Adam