Okolice wyżej położone

(Dz 19,1-8) Kiedy Apollos znajdował się w Koryncie, Paweł przeszedł okolice wyżej położone, przybył do Efezu i znalazł jakichś uczniów. Zapytał ich: „Czy otrzymaliście Ducha Świętego, gdy przyjęliście wiarę?” A oni do niego: „Nawet nie słyszeliśmy, że istnieje Duch Święty”. Zapytał: „Jaki więc chrzest przyjęliście?” A oni odpowiedzieli: „Chrzest Janowy”. Powiedział Paweł: „Jan udzielał chrztu nawrócenia, przemawiając do ludu, aby uwierzyli w Tego, który za nim idzie, to jest w Jezusa”. Gdy to usłyszeli, przyjęli chrzest w imię Pana Jezusa. A kiedy Paweł włożył na nich ręce, Duch Święty zstąpił na nich. Mówili też językami i prorokowali. Wszystkich ich było około dwunastu mężczyzn. Następnie wszedł do synagogi i odważnie przemawiał przez trzy miesiące rozprawiając i przekonując o królestwie Bożym.

Pytanie o Ducha Świętego Paweł zadaje w okolicach „wyżej położonych” – znamienne. Kto chce życia „wyżej”, to znaczy życia głębszego niż życie świata, niż życie dobre, niż życie poprawne, ten musi świadomie przyjąć dar Ducha Świętego. To prawda, nawet jeśli człowiek nie zdaje sobie z tego sprawy, albo nie chce o tym, pamiętać, to faktem jest, że gdyby nie Duch Boga nie byłoby możliwe nasze życie. Jednak świadoma decyzja, świadoma zgoda na współpracę z Duchem owocuje życiem w „okolicach wyżej położonych” '+' ks. Adam