(Mi 7,14-15.18-20) Paś lud Twój laską Twoją, trzodę dziedzictwa Twego, co mieszka samotnie w lesie
- pośród ogrodów. Niech wypasają Baszan i Gilead jak za dawnych czasów. Jak za
dni Twego wyjścia z ziemi egipskiej ukaż nam dziwy! Któryż Bóg podobny Tobie,
co oddalasz nieprawość, odpuszczasz występek Reszcie dziedzictwa Twego? Nie
żywi On gniewu na zawsze, bo upodobał sobie miłosierdzie. Ulituje się znowu nad
nami, zetrze nasze nieprawości i wrzuci w głębokości morskie wszystkie nasze
grzechy. Okażesz wierność Jakubowi, Abrahamowi łaskawość, co poprzysiągłeś
przodkom naszym od najdawniejszych czasów.
Doświadczenie nadzwyczajnej interwencji Boga jest ściśle związane
z uznaniem Go za Pasterza. Bez tego Bóg stałby się dla nas raczej magikiem niż
Bogiem. Pan nie chce nas zadziwiać, chce nas kochać. I jeśli Jego Miłość czasem
nas zadziwia, to takie zadziwienie przyjmujemy '+' ks. Adam

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Dziękuję za Twoje Słowo. Niech Cię Pan prowadzi.