Cuda

(1 Kor 1, 1-9) Paweł, z woli Bożej powołany na apostoła Jezusa Chrystusa, i Sostenes, brat, do Kościoła Bożego w Koryncie, do tych, którzy zostali uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani do świętości wespół ze wszystkimi, co na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, ich i naszego Pana. Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa! Bogu mojemu dziękuję wciąż za was, za łaskę daną wam w Chrystusie Jezusie. W Nim to bowiem zostaliście wzbogaceni we wszystko: we wszelkie słowo i wszelkie poznanie, bo świadectwo Chrystusowe utrwaliło się w was. Nie doznajecie tedy braku żadnej łaski, oczekując objawienia się Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On też będzie umacniał was aż do końca, abyście byli bez zarzutu w dzień Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Wierny jest Bóg, który powołał was do współuczestnictwa z Synem swoim, Jezusem Chrystusem, Panem naszym.

Kiedy mówimy o naszym wysiłku, o staraniu się na drogach Bożych, to mamy najpierw na myśli nie naszą aktywność, ale naszą próbę coraz piękniejszego ufania Bogu. On daje nam wszystko, co potrzebne. On sprawia, że możemy więcej. On nas zbawia. Pamięć o tym może dokonać cudów '+' ks. Adam

Wytrwale

(Prz 8, 22-35) To mówi Mądrość Boża: "Pan mnie stworzył, swe arcydzieło, przed swymi czynami, od dawna, od wieków jestem stworzona, od początku, nim ziemia powstała. Jestem zrodzona, gdy jeszcze bezmiar wód nie istniał ani źródła, co wodą tryskają, i zanim góry stanęły. Poczęta jestem przed pagórkami, nim ziemię i pola uczynił, początek pyłu na ziemi. Gdy niebo umacniał, z Nim byłam, gdy kreślił sklepienie nad bezmiarem wód, gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej otchłani umacniał, gdy morzu stawiał granice, by wody z brzegów nie wyszły, gdy kreślił fundamenty pod ziemię. Ja byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim, igrając na okręgu ziemi, znajdując radość przy synach ludzkich. Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie, szczęśliwi, co dróg moich strzegą. Przyjmijcie naukę i stańcie się mądrzy, pouczeń mych nie odrzucajcie. Błogosławiony ten, kto mnie słucha, kto co dzień u drzwi moich czeka, by czuwać u progu mej bramy, bo kto mnie znajdzie, ten znajdzie życie i uzyska łaskę u Pana".

Słuchanie mądrości, słuchanie prawdy nie może być jednorazowym zrywem. Mówi autor natchniony: kto u drzwi moich czeka. Owoc zyskuje się przez wytrwałość. Przyzwyczajeni jesteśmy do szybkiej inwestycji i szybkiego zysku. Ale szybko nie oznacza dobrze. Owszem czasem trzeba i szybko, ale o wiele ważniejsze jest, czy jest wytrwale. Pan, kiedy mówi nam: pójdź za Mną – nie mówi, że mamy iść szybko czy wolno. Zaprasza, byśmy szli za Nim, dzień po dniu '+' ks. Adam

Przyjdzie

(2 Tes 2, 1-3a. 14-17) W sprawie przyjścia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, i naszego zgromadzenia się wokół Niego prosimy was, bracia, abyście się nie dali zbyt łatwo zachwiać w waszym rozumieniu ani zastraszyć bądź przez ducha, bądź przez mowę, bądź przez list, rzekomo od nas pochodzący, jakby już nastawał dzień Pański. Niech was w żaden sposób nikt nie zwodzi. Po to wezwał was przez nasze głoszenie Ewangelii, abyście dostąpili chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Przeto, bracia, trwajcie niewzruszenie i trzymajcie się tradycji, o których zostaliście pouczeni bądź żywym słowem, bądź za pośrednictwem naszego listu. Sam zaś Pan nasz, Jezus Chrystus, i Bóg, Ojciec nasz, który nas umiłował i przez łaskę udzielił nam wiecznego pocieszenia i dobrej nadziei, niech pocieszy serca wasze i niech utwierdzi w każdym działaniu i dobrej mowie.

Jedynym proroctwem jest dla nas Ewangelia. Ileż to razy stawaliśmy się świadkami złowieszczo krzyczących proroków tego świata. Ile końców świata jest za nami? A my, jako chrześcijanie nie mamy biegać za wizjami, tylko mamy trzymać się Ewangelii. Jezus przyjdzie. To pewne. Ale tego bać nie musimy. Czekajmy z tęsknotą '+' ks. Adam

Harmonia wieczna

(Ap 21, 9b-14) Anioł tak się do mnie odezwał: "Chodź, ukażę ci Oblubienicę, Małżonkę Baranka". I uniósł mnie w zachwyceniu na górę wielką i wyniosłą, i ukazał mi Miasto Święte, Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, mające chwałę Boga. Źródło jego światła podobne do kamienia drogocennego, jakby do jaspisu o przejrzystości kryształu. Miało ono mur wielki a wysoki, miało dwanaście bram, a na bramach dwunastu aniołów i wypisane imiona, które są imionami dwunastu pokoleń synów Izraela. Od wschodu trzy bramy i od północy trzy bramy, i od południa trzy bramy, i od zachodu trzy bramy. A mur Miasta ma dwanaście warstw fundamentu, a na nich dwanaście imion dwunastu apostołów Baranka.

Wizja z Apokalipsy przywołuje na myśl porządek i harmonię z pierwszych stron Księgi Rodzaju. Ostatecznie Pan zapanuje nad wszystkim i przywróci utracony ład. Harmonia wieczna nie jest dziełem rąk ludzkich, nie rodzi się z wysiłku człowieka. Jest ona absolutnie dziełem Bożym. My możemy mieć w tym swój udział '+' ks. Adam

Tylko Bóg

(Iz 22, 19-23) Tak mówi Pan do Szebny, zarządcy pałacu: "Gdy strącę cię z twego urzędu i przepędzę cię z twojej posady, tego dnia powołam sługę mego, Eliakima, syna Chilkiasza. Oblokę go w twoją tunikę, przepaszę go twoim pasem, twoją władzę oddam w jego ręce; on będzie ojcem dla mieszkańców Jeruzalem oraz dla domu Judy. Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu; gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy. Wbiję go jak kołek na miejscu pewnym; i stanie się on tronem chwały dla domu swego ojca".
Choć wielcy tego świata wierzą w swoją nadzwyczajność, a nawet i nieśmiertelność, nie zmienia to faktu, że jedynym Panem jest Bóg. On jest rzeczywiście Alfą i Omegą. I dlatego nie musimy się bać, nie musimy gorączkowo zabiegać o pomyślność, nie musimy układać sobie życia. Do Boga należymy '+' ks. Adam