(Jr 30,1-2.12-15.18-22) Słowo, które Pan skierował do Jeremiasza: To mówi Pan, Bóg
Izraela: Napisz w księdze wszystkie słowa, jakie powiedziałem do ciebie. To
bowiem mówi Pan: Dotkliwa jest twoja klęska, nieuleczalna twoja rana. Nikt się
nie troszczy o twoją sprawę, nie ma lekarstwa, by cię uzdrowić. Wszyscy, co cię
kochali, zapomnieli o tobie, nie szukają już ciebie, gdyż dotknąłem ciebie, tak
jak się rani wroga, surową karą. Przez wielką twą nieprawość pomnożyły się
twoje grzechy. Dlaczego krzyczysz z powodu twej rany, że ból twój nie da się
uśmierzyć? Przez wielką twoją nieprawość i liczne twoje grzechy to ci
uczyniłem. To mówi Pan: Oto przywrócę do poprzedniego stanu namioty Jakuba i
okażę miłosierdzie nad jego siedzibami. Miasto zostanie wzniesione na swych
ruinach, a pałace staną na swoim miejscu. Rozlegną się stamtąd hymny pochwalne
i głosy pełne radości. Pomnożę ich, i nie zmaleje ich liczba, przysporzę im
chwały, by nimi nikt nie pogardzał. Jego synowie będą tak jak dawniej i jego
zgromadzenie powstanie wobec Mnie; ukarzę natomiast wszystkich jego ciemięzców.
A jego władca będzie spośród niego, panujący jego będzie od niego pochodził.
Zapewnię mu dostęp do Siebie, tak że się zbliży do Mnie. Bo kto inaczej miałby
odwagę zbliżyć się do Mnie? - wyrocznia Pana. Wy będziecie moim narodem, a Ja
będę waszym Bogiem.
Czasem Pan dopuszcza różne nieszczęścia jako konsekwencje
naszych złych wyborów. Nie po to, by powiedzieć: A nie mówiłem? Ale po to, byśmy
mogli się przekonać, że tylko Pan nas nie zawiedzie i że tylko On jest naszym
szczęściem. Nie cieszy się Pan z naszych problemów, ale cieszy się, gdy
zaczynamy Go słuchać '+' ks. Adam




