Bóg działa

(Jon 3, 1-10) Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: "Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam". Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan. Niniwa była miastem bardzo rozległym – na trzy dni drogi. Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: "Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona". I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i przyoblekli się w wory od najstarszego do najmłodszego. Doszła ta sprawa do króla Niniwy. Powstał więc z tronu, zdjął z siebie płaszcz, przyoblókł się w wór i usiadł na popiele. Z rozkazu króla i jego dostojników zarządzono i ogłoszono w Niniwie, co następuje: "Ludzie i zwierzęta, bydło i trzoda niech nic nie jedzą, niech się nie pasą i wody nie piją. Ludzie i zwierzęta niech przyobleką się w wory. Niech żarliwie wołają do Boga! Niechaj każdy odwróci się od swojego złego postępowania i od nieprawości, którą popełnia swoimi rękami. Kto wie, może się zwróci i ulituje Bóg, odstąpi od zapalczywości swego gniewu, i nie zginiemy? " Zobaczył Bóg ich czyny, że odwrócili się od złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.

Głosił Jonasz, ale Niniwici uwierzyli Bogu. Przepiękne. Jeśli człowiek zaufa i pozwoli się prowadzić Panu, to Boży plan wypełnia się nader obficie. Bóg nie tylko pomyślał o Niniwie, pomyślał o Jonaszu. Cała ta historia przydała się i prorokowi i zabłąkanym mieszkańcom. Kiedy Bóg nas wybiera, to nie po to, by nas używać, choć ma do tego prawo, ale by dopełniało się w nas Królestwo Boże. W nas i w innych, do których jesteśmy posłani. Żyj, działaj, staraj się, a Pan wszystkiego dokona '+' ks. Adam