Przepasany umysł

(1 P 1, 10-16) Najmilsi: Nad zbawieniem wszczęli poszukiwania i badania prorocy – ci, którzy przepowiadali przeznaczoną dla was łaskę. Badali oni, kiedy i na jaką chwilę wskazywał Duch Chrystusa, który w nich był i przepowiadał cierpienia przeznaczone dla Chrystusa oraz mające potem nastąpić uwielbienia. Im też zostało objawione, że nie im samym, ale raczej wam miały służyć sprawy obwieszczone wam przez tych, którzy wam głosili Ewangelię mocą zesłanego z nieba Ducha Świętego. Wejrzeć w te sprawy pragną aniołowie. Dlatego przepasawszy biodra waszego umysłu, bądźcie trzeźwi, pokładajcie całą nadzieję w łasce, która wam przypadnie przy objawieniu Jezusa Chrystusa. Bądźcie jak posłuszne dzieci. Nie przystosowujcie się do waszych dawniejszych żądz, gdy byliście nieświadomi, ale w całym postępowaniu stańcie się wy również świętymi na wzór Świętego, który was powołał, gdyż jest napisane: "Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty".

Przepasane biodra umysłu to znak pewnej kontroli nad rozumem, nad władzami ludzkimi, ale też i czujności. Dobrze jest, kiedy człowiek się rozwija, powinien dbać o rozwój, jednak rozwój ten nie może stać się samowolnym, nieukierunkowanym i nieintencjonalnym działaniem. Dla nas punktem odniesienia jest sam Bóg, bo tylko patrząc na Niego, czy wpatrując się w Niego, staniemy się tym, czym mamy się stać '+' ks. Adam