Otwórz, Panie, wargi moje

(Oz 14, 2-10) Tak mówi Pan: "Wróć, Izraelu, do Pana, Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną swą winę. Zabierzcie z sobą słowa i nawróćcie się do Pana! Mówcie do Niego: „Usuń cały grzech, a przyjmij to, co dobre, zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi. Asyria nie może nas zbawić; nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić: nasz boże do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota”. Uleczę ich niewierność, szczodrze obdarzę ich miłością, bo gniew mój odwrócił się od nich. Stanę się jakby rosą dla Izraela, tak że rozkwitnie jak lilia i jak topola zapuści korzenie. Rozwiną się jego latorośle, będzie wspaniały jak drzewo oliwne, woń jego będzie jak woń Libanu. I wrócą znowu, by usiąść w mym cieniu, i zboża uprawiać będą, winnice sadzić, których sława będzie tak wielka, jak wina libańskiego. Co ma jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go wysłuchuję i Ja na niego spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza swój owoc. Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył? Bo drogi Pańskie są proste; kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy".

Wraca do nas temat słowa. Słyszymy dziś: „zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi”. W języku biblijnym wargi są symbolem uwielbienia Boga. W Biblii wargi otwiera człowiek po to, by chwalić swego Stwórcę. Każdego dnia z resztą tak rozpoczynają modlitwę brewiarzową kapłani i wiele osób ją praktykujących: „Pani, otwórz wargi moje”. Ofiara bez miłości, bez oddania chwały Bogu, bez uznania, Kim On jest, niewiele znaczy. Żadna nasza ofiara niema mocy wymazania naszych grzechów, uświęcenia nas, zmiany naszego życia. Tylko Bóg może tego dokonać '+' ks. Adam