Co czynić?

(Dz 2, 14a. 36-41) W dzień Pięćdziesiątnicy stanął Piotr z Jedenastoma i przemówił donośnym głosem: "Niech cały dom Izraela wie z niewzruszoną pewnością, że tego Jezusa, którego wyście ukrzyżowali, uczynił Bóg i Panem, i Mesjaszem". Gdy to usłyszeli, przejęli się do głębi serca i zapytali Piotra i pozostałych Apostołów: "Cóż mamy czynić, bracia?" Powiedział do nich Piotr: "Nawróćcie się i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego. Bo dla was obietnica i dla dzieci waszych, i dla wszystkich, którzy są daleko, a których powoła Pan Bóg nasz". W wielu też innych słowach dawał świadectwo i napominał: "Ratujcie się z tego przewrotnego pokolenia". Ci więc, którzy przyjęli jego naukę, zostali ochrzczeni. I przyłączyło się owego dnia około trzech tysięcy dusz.

Śmiało można stwierdzić, że na pytanie: cóż mamy czynić? Oczekujemy odpowiedzi w stylu: trzeba działać! Trzeba się dużo modlić! Trzeba zrobić jak najwięcej! A Piotr mówi: nawróćcie się! Zanim zaczniesz działać, zmień swoje serce, by szło tylko za Jezusem, by nie tęskniło za bożkami tego świata, by nie służyło sobie, ale by było wpatrzone w Jezusa. A wtedy będziesz wiedział, co należy czynić '+' ks. Adam