Zgodnie

(Prz 31,10–13.19–20.30–31) Niewiastę dzielną któż znajdzie? Jej wartość przewyższa perły. Serce małżonka jej ufa, na zyskach mu nie zbywa; nie czyni mu źle, ale dobrze przez wszystkie dni jego życia. O len się stara i wełnę, pracuje starannie rękami. Wyciąga ręce po kądziel, jej palce chwytają wrzeciono. Otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce. Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana. Z owocu jej rąk jej dajcie, niech w bramie chwalą jej czyny.

Dzielność nie jest i nie ma być domeną jedynie kobiet. Autor natchniony mówi raczej o powrocie do pierwotnego zamysłu Boga w stworzeniu człowieka. Jeśli człowiek idzie za Bożym planem, to są tego konkretne owoce, które cieszą nie tylko jego samego, ale wpływają tez na innych, na całe stworzenie. Gdyby częściej zająć się tym, co do nas należy, szybko moglibyśmy doświadczyć pokoju '+' ks. Adam