(Ap 1,1-4;2,1-5a) Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał Mu Bóg, aby ukazać
swym sługom, co musi stać się niebawem, i wysławszy swojego anioła, oznajmił
przezeń za pomocą znaków słudze swojemu Janowi. Ten poświadcza, że słowem Bożym
i świadectwem Jezusa Chrystusa jest wszystko, co widział. Błogosławiony, który
odczytuje i którzy słuchają słów Proroctwa, a strzegą tego, co w nim napisane,
bo chwila jest bliska. Jan do siedmiu Kościołów, które są w Azji: „Łaska wam i
pokój od tego, Który jest, i Który był i Który przychodzi, i od Siedmiu Duchów,
które są przed Jego tronem. Usłyszałem Pana mówiącego do mnie: Aniołowi
Kościoła w Efezie napisz: To mówi Ten, który dzierży w prawicy swej siedem
gwiazd, Ten, który się przechadza wśród siedmiu złotych świeczników: "Znam
twoje czyny: trud i twoją wytrwałość, i to, że złych nie możesz znieść, i że
próbie poddałeś tych, którzy zwą samych siebie apostołami, a nimi nie są, i żeś
ich uznał za kłamców. Ty masz wytrwałość: i zniosłeś wiele dla imienia mego -
niezmordowany. Ale mam przeciw tobie to, że odstąpiłeś od twej pierwotnej
miłości. Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i nawróć się, i pierwsze czyny
podejmij".
Musi się stać niebawem. Ktoś może pomyśleć, że znacznie się
opóźnia to niebawem. Ale przecież już się wypełnia. Pewnie, że nie w sposób
ostateczny zostało już dokonane, ale wypełnia w nas aż do godziny przyjścia
Jezusa. A zatem ‘jeszcze nie’, choć ‘jak najbardziej już’ '+' ks. Adam

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Dziękuję za Twoje Słowo. Niech Cię Pan prowadzi.